Thursday, August 16, 2007

Με την Πρώτη [4/5]

Αιώνιος έφηβος και loser… στρουμπουλός «χτυπάει» ανερχόμενη τηλεοπτική παραγωγό σε ντίσκο του Λος Άντζελες. Φλερτάρουν, γίνονται τύφλα, εκείνη τον παίρνει (κανονικά) στο σπίτι της και μερικές εβδομάδες αργότερα ένας γυναικολόγος τους πιστοποιεί ότι το σεξ δίχως προφυλάξεις εγκυμονεί κινδύνους, παραδίδοντάς τους το ενσταντανέ του εμβρύου...

Από την πρώτη στιγμή που θα δεις το «Knocked Up» του Τζαντ Άπατοου συνειδητοποιείς πως, εκτός από τον τίτλο της καλύτερης αμερικανικής κωμωδίας της χρονιάς (που κερδίζει επάξια και χωρίς πολλή σκέψη), βρίσκεσαι μπροστά σε ένα instant classic το οποίο πρόκειται να γίνει μελλοντικό σημείο αναφοράς για μια ολόκληρη γενιά! Παίρνοντας όλα τα καλά συστατικά του «Παρθένος Ετών 40» (αξιοζήλευτη γραφή στο σενάριο, λειτουργικό casting και καταιγισμός από trivia για τους καλοαναθρεμμένους geeks της pop κουλτούρας), η ομάδα του Άπατοου κάνει εδώ αλματώδη βήματα μπρος και... ολοκληρώνει (μέσα σε 129 λεπτά που για άλλους θα μετατρέπονταν σε ολέθρια καρμανιόλα) κωμικό εγχειρίδιο ετεροφυλοφιλικών σχέσεων με στιγμές αληθινού τρόμου (γιατί αυτά που σχολιάζει είναι τόσο αληθινά). Η μεγάλη μαγκιά του φιλμ; Κάτω από τα ασταμάτητα, επιδερμικά γέλια ή τις «χοντράδες», αναπτύσσει έναν απρόβλεπτα ελεγειακό τόνο πάνω σε ώριμες σκέψεις γύρω από τη χαμένη νιότη, την «υποχρέωση» της συντροφικής συμβίωσης και το γκρεμοτσάκισμα των ονείρων που έκανες, πως δε θα μεγαλώσεις ποτέ, με τον ερχομό του δικού σου παιδιού. Στην αρχή γελάς. Μετά κάπου λες πως το αστείο έχει και τα όριά του. Και γυρίζοντας στο σπίτι, μόνος ή κρυφά από τη γκόμενα, μπορείς να μπήξεις τα κλάματα!

Επιπλέον, ο σεναριογράφος Άπατοου έχει τη σπάνια αρετή (αν όχι υπευθυνότητα) να ψυχολογεί τα δύο φύλα ξεχωριστά αλλά και στο ζευγάρωμά τους, διατηρώντας μια εξαιρετική ισορροπία ανάμεσα στον κανιβαλισμό και το ρεαλιστικό. Κόντρες, φοβίες, ανασφάλειες, ιδιαιτερότητες, θετικά και αρνητικά σημεία, τα πάντα αναλύονται πάνω σε καταστάσεις και συμπεριφορές του ανθρώπινου είδους, αποφεύγοντας σχεδόν πάντα τις κακοτοπιές. Δεν θα μου κάνει καμία εντύπωση αν το φιλμ τρυπώσει στις υποψηφιότητες για το Όσκαρ πρωτότυπου σεναρίου (από το Writers Guild την έχει... δαγκωτή).

Αλλά καλύτερα να μη σας... πανικοβάλλω περισσότερο με τις κοινωνιολογικές, «υπόγειες» χάρες του «Με την Πρώτη», ας μη μακρηγορήσω σε spoilers και σίγουρα μην τολμήσω να απαριθμήσω τις σκηνές όπου τα γέλια σας θα ακούγονται τετράγωνα μακριά, έξω από τον κινηματογράφο. Ας κλείσω με μια απλοϊκή συμβουλή πολλαπλών αναγνώσεων: θέλει πολύ κουράγιο αυτό που μας περιμένει...

Knocked Up [2007] / για το CINEMaD & το mftm

4 Comments:

Blogger Seven Films said...

Ποσο προφητικο ακουστηκε αυτο το:

"Θέλει πολυ κουράγιο αυτο που μας περιμένει"

9:09 AM  
Blogger cinemad said...

Και δεν είναι καν η κατάλληλη χρονιά για να το σχολιάσω περισσότερο. Δεν είναι χρονιά αυτή! Δεν υπάρχει!!! :-Ρ

12:21 PM  
Blogger Katastrofeas.tou.Diastimatos said...

pantos an kai den to exo dei akoma, enas anthropos pou empisteyomai arketa , mou eipe oti to sixathike... the plot thickens!!!!

3:50 PM  
Blogger riddim said...

Εγώ πάντως το αγάπησα. Είχα να γελάσω τόσο πολύ σε αμερικανιά από το "Saved". Και μου λύθηκε και η απορία που χάθηκε ο Egon Spengler από το Ghostbusters...

1:51 AM  

Post a Comment

<< Home